Allmächt Hockst af unsern häichstn Berch und bstellst a Bäiä ba den Gwerch, Dou lacht dä Wärt, lässt lous an Schraa, "Du koost doch blouß as Frankn saa! Allmächt, dä Frankndialekt, ii werd verrickt, ja Mensch verreck!" Hockst am Bodensee, in groußn, bstellst an Wein und kanoi Moußn, Dou lacht dä Wärt, lässt lous an Schraa, "Du koost doch blouß as Frankn saa! Allmächt, dä Frankndialekt, ii werd verrickt, ja Mensch verreck!" Hockst in an fremdn Land in Urlaub härst af aamol Frankn-Urlaut: "Du bläidi Kouh, gäih endli weidä. Aldi Drutschn..." undsoweidä. Allmächt, mei Frankenspouch des is, wäi schäi däi klingt, wäi iis vämiss! Hockst vurn Himmlstuär alla, Dei Fliegl bibbern und dei Baa. Dou härst af aamol Engeli singa, staunst: "Däi Wärtli denna fränkisch klinga. Allmächt, mei Frankenspouch des is, wäi schäi däi klingt, wäi iis vämiss!" Dä Petrus sicht di und maant glei: "A Frank? Dou ghärst in Himml nei. Dä liebe Godd is iebäzeicht, dass ihr sei gräißtä Fänclub seid. Wall, obs eich gout gäiht odä schlecht, schreit ihr zon Himml rauf: "Allmächt!"